Mijn veestapel

Ik ben gek op dieren, ik heb ook altijd geroepen dat ik op een boerderij geboren had moeten worden.
Maar dat is helaas niet zo, ik ben geboren in de drukke stad Amsterdam.
Ik heb al een hele veestapel gehad in mijn leven.
Toen ik klaar was met de middelbare school (ik zat op de land en tuinbouwschool) moest ik gaan werken. Ik wilde iets met dieren gaan doen maar wist nog niet precies wat, tot ik een vacature tegen kwam van een dierenwinkel. Daar mocht ik aan de slag als winkelmedewerkster en ik kon het niet laten om al snel iets mee naar huis te nemen.

Vissen

Ik woonde nog bij mijn ouders op een zolderkamer, hier is de veestapel gestart. Zonder toestemming heb ik een klein vierkant aquarium meegenomen. Het was een aquarium waar ik wat tropische vissen in heb gehouden, wat guppy's en neon tetra's. Voor ik het wist had ik allemaal baby guppy's, zo gaat dat hè. Omdat er ook een mooie Siamese kempvis in zwom waren die baby's al snel opgegeten en de staarten van de guppen ook. Toen de vissen dood waren ben ik ermee gestopt. Vele jaren later heb ik nog een groot aquarium gehad met een heleboel tropische vissen. Deze heb ik wel een hele tijd gehouden.
Op een gegeven moment had ik er een algeneter in gedaan die grotendeels op de bodem leeft, hij was klein toen ik hem kocht. Maar na een aantal jaren was hij zo groot geworden dat hij het hele aquarium omwoelde. Die heb ik toen weer verkocht aan een dierenwinkel, nee.......niet die waar ik toen werkten.
fish, aquarium, yellow fish

Gerbil

Later heb ik een woestijnratje meegenomen, ook wel gerbil genoemd. Omdat ik het zielig vond dat hij in een kooitje zat liet ik die vaak loslopen. Hij kreeg dan regelmatig een epileptische aanval, gelukkig duurde de aanval niet lang. Toen het voor het eerst gebeurde schrok ik me rot, dacht dat het beestje dood was. Deze ratjes worden niet zo oud, ongeveer 2 jaar. Helaas had Gizmo het niet eens 2 jaar gered.

Konijn

Ik wilde heel graag een konijn, dus heb ik die aangeschaft. Roger Rabbit heette hij. Dit was een heel lief beest, hij mocht ook vaak door mijn kamer lopen. Wist je dat konijnen best slim zijn? Ik had Roger diverse kunstjes geleerd.
Toen kreeg ik een vriendje en mijn moeder wilde niet voor hem zorgen als ik het weekend bij mijn lover was dus ging hij mee. Dat was geen onwil van mijn moeder hoor, ze zei "jij wil een huisdier, dus moet je er ook voor zorgen" en daar had ze natuurlijk gelijk in. Ik nam alles mee, had een boodschappen karretje waar zijn kooi op zat en een doos waar Roger in zat en zo gingen we de bus in. Hij mocht loslopen in de huiskamer als we tv aan het kijken waren, maar als je even niet opletten had hij weer een kabel door gebeten en hadden we ineens geen televisiebeeld meer. Omdat ik te weinig met hem deed heb ik uiteindelijk een ander baasje gezocht voor hem.
rabbit, dutch, animal

Katten

Toen we gingen samenwonen kregen we een kat. Dat was de kat van mijn buurvrouw. Ze had er al jaren 2 maar ineens konden ze niet meer zo goed samen en vochten vaak. Dit was een mooie langharige kat, Jetsy, een hele lieve kat. We woonden in een benedenwoning met een gesloten tuinen complex, dus mocht zij lekker naar buiten. Dat ging vele jaren goed maar op een dag kwam zij helaas niet meer thuis. Dat vond ik heel naar, we hebben in de buurt rondgelopen, geroepen en flyers gemaakt om in de brievenbussen te doen en zelfs opgehangen bij de supermarkt die aan de overkant van de straat was. Totaal geen reacties op gekregen. Maanden later zag ik net zo'n kat in het raamkozijn zitten bij een huis wat letterlijk om de hoek zat. Heb daar aangebeld maar die bewoners beweerden dat het hun kat was die ze al jaren hadden. Geloof nog steeds dat dat mijn kat was. Tjsa……wat doe je als je jong bent, geen grote bek durft te geven en niet kan bewijzen dat het jouw kat is?

Toen we verhuisd waren naar een flat met meer ruimte konden we wel een nieuwe poes nemen. Mijn man ging samen met zijn broer een kitten ophalen in de buurt, dat was Joris. Maar omdat er nog 1 kitten over was in het nest hebben ze die ook meegenomen, dat was Goofy. Joris had een dubbele knik in zijn staart, we denken dat zijn staart tussen de deur heeft gezeten toen hij nog heel erg klein was. Door die knik kon hij zijn evenwicht niet zo goed houden als hij ergens opsprong. Later is Bassie, een rode gestreepte kater, erbij gekomen. Ook hij is ons cadeau gedaan, de baasjes vonden dat ze te vaak weg waren waardoor hij niet voldoende aandacht kreeg. Ze gingen allemaal prima met elkaar om, lagen vaak samen te slapen of renden elkaar achterna door het huis.

Na een tijdje zagen we op Marktplaats een hele leuke kitten en met wat zeuren hebben we die midden in de stad opgehaald. Wat een lief beest maar wel eentje die alles opat wat hij kon vinden. Je kon werkelijk niks laten staan, geen planten of bloemen, niks eetbaars op het aanrecht of op tafel en zelfs geen cadeaulint of een bol wol. Inmiddels is hij ruim 16 jaar, wel met wat gebreken maar hij doet het nog goed.

Na jaren zijn we verhuisd naar een eengezinswoning met tuin, toen hadden we 4 katten. Ik weet niet meer precies hoe we aan Sammy zijn gekomen en wanneer hij precies in ons leven is gekomen. zij is als kitten bij ons gekomen. Alleen werd ze vanaf het begin al gepest door 2 katten. Bassie en Goofy dreven haar in een hoek en beide begonnen ze haar aan te vallen en te slaan en bijten. Door de angst liet ze dan alles lopen, plas en poep. Ik heb nog met een gedragsdeskundige geprobeerd dit op te lossen maar het werd alleen maar erger. Dat vond ik zo zielig dat we hadden besloten (na 2,5 jaar) dat ze beter naar een ander baasje kon waar ze rust zou krijgen. Er is toen een gezin met 1 zoontje langs gekomen. Ik zag meteen dat de jongen en Sammy een klik hadden dus wist dat het goed zat. Heb ze wel gevraagd nog eens wat te laten horen, maar helaas hebben we ze nooit meer mogen spreken.

Op een dag vonden we dat Bassie anders was dan normaal, hij was erg stil en lag alleen maar te slapen. Normaal hoefde mijn man maar te roepen en hij kwam bij hem liggen. Dat hadden we 2 dagen aangekeken maar het werd alleen maar slechter, zijn buik werd dikker terwijl hij amper at. De dierenarts nam een monster af en er bleek allemaal bloed in zijn buik te zitten. Het zou een hele zoektocht worden om te achterhalen waar dat vandaan kwam en ze konden geen garantie geven dat als het gevonden was het ook verholpen kon worden. Deze operatie zou een paar duizend euro gaan kosten en dat hadden we echt niet. Helaas hebben we hem meteen achter moeten laten om in te laten slapen. Triest hoor, mijn man was erg verdrietig, dit was echt zijn maatje.

Goofy at genoeg maar hij viel steeds meer af en werd erg mager. Hij liep ook steeds vaker hetzelfde rondje voordat hij op de bank ging slapen of naar de bak moest. Hij bleek dement en op te zijn. Daar hebben we helaas ook afscheid van moeten nemen.

Honden

Ik ben opgegroeid met een hond en wilde die zelf ook heel graag, dus toen zijn we helemaal naar Huissen gereden om een zwarte pup te kopen, Junior. Mijn man werkte als koerier en de hond kon altijd mee. Het was een lief hondje wat goed luisterden, hij was bijna 11 jaar en opeens begon zijn hoofd helemaal te vergroeien. De dierenarts had geconstateerd dat er een tumor achter zijn hersenen zat die ze helaas niet konden weghalen, dat was te risicovol. Dus hebben we hem moeten laten inslapen. Ik zal nooit vergeten dat we met zijn drieën (het gezin) in de wachtkamer zaten, we moesten even wachten tot we aan de beurt waren. Toen liep hij nog even langs ieder gezinslid, als een soort van afscheid. Dat was echt heel apart omdat hij niks meer wilde, zelfs niet de deur uit om een rondje te lopen.

Via een hobbyclubje hoorde ik dat iemand een hond had, een beagle, die een nieuw baasje nodig had. Dus ik heb het met mijn gezin erover gehad en wilde haar wel een goed thuis geven. Op de dag dat Anouk gebracht werd stormde ze op Joris af. Hij schrok zich rot en schoot het balkon op, ik dacht dat hij bij de buren zat en had het even met rust gelaten. Later bleek dat hij naar beneden was gevallen, we woonden op 7 hoog. Zoeken had niks opgeleverd maar 2 dagen later hoorden we dat hij was gevonden door iemand die zijn hond aan het uitlaten was. Die had de dierenambulance gebeld. Door de val had hij zoveel gebroken dat ze hem moesten laten inslapen. Ik weet niet meer hoe we het te weten zijn gekomen, maar mijn man was langs geweest bij de dierenambulance om te kijken of het echt Joris was. Dit had me erg aangegrepen, ben er een hele tijd van slag van geweest. Het was ook mijn knuffel, hij sprong op mijn schouder om aandacht te vragen. Omdat de hond ervoor had gezorgd dat ik mijn maatje kwijt was geraakt kon ik hem geen liefde geven. Helaas bleef ik heel erg afstandelijk tegen Anouk, dat vond ik niet leuk. We hebben haar oude baasje opgebeld en gevraagd of ze weer terug mocht naar hun. Daar deden ze niet moeilijk over en hebben haar opgehaald.

Het gemis van een hond kwam steeds vaker voorbij en weer met veel gezeur hebben we een chihuahua pup opgehaald ergens in Limburg, Nikkie. Een leuke en vooral super lieve, leergierige meid. Ze luistert heel goed, heb haar zelf opgevoed. Ik had toen een baan waar ik haar mee mocht nemen. Ze lag bij mij op kantoor, maar als het pauze was rende ze naar boven naar de kantine. Daar zaten alle mannen te lunchen en (bleek achteraf) dat ze regelmatig wat lekkers kreeg. Omdat ze één keer verschrikkelijk aan de diarree was en ik er 's nachts 2 x uit ben geweest omdat ze nodig moest poepen heb ik eens navraag gedaan in de kantine. Het bleek dat iemand zijn bakje met gehaktballetjes had laten vallen, dat had zij dus opgegeten. Toen heb ik een hekje gemaakt zodat ze niet meer naar boven kon rennen.

Paard

Samen met mijn dochter hebben we 9 jaar lang paard gereden op een manege. Al snel kwam er iemand naar me toe met de vraag of ik haar pony wilde verzorgen. Natuurlijk wilde ik dat wel doen, ben gek op paarden. Dus voor ik het wist had ik een verzorgpony voor 3 dagen in de week, Diorno. Ik mocht er op lessen en ging regelmatig heerlijk buiten rijden. Soms gingen we mee met een buitenrit naar het Twiske, op bepaalde stukken was hij dan niet meer te houden en wilde hij alleen maar galopperen.
Dit was echt een gouden tijd, wat heb ik ervan genoten. Diorno is helaas overleden, hij was 28 jaar geworden.

Parkieten

Tot nu toe was ik degene die alle beesten in huis had gehaald. Mijn man wilde graag een parkietje dus kwam hij thuis met 2 grasparkieten, Tom & Jerry. Ze hingen in de keuken, vlakbij het raam. Ze mochten elke dag los vliegen. Ééntje is per ongeluk naar buiten gevlogen, helaas hebben we die nooit meer gezien of gehoord. De andere lag op een ochtend dood onderin de kooi. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er niet zo rouwig om was, wat een bende maken vogels zeg. Overal lag zand, voer en trosgierst.

Inmiddels is onze veestapel flink uitgedund. Nu hebben we Tootsie en Nikkie nog.
Tootsie heeft waarschijnlijk een TIA gehad, zijn koppie staat scheef en hij heeft een evenwichtsstoornis. Hij kan niet meer zo goed ergens op springen. Inmiddels is hij 16 jaar maar ondanks zijn mankementen doet hij het nog goed.

chihuahua liggend op een deken
2 katten van mijn veestapel liggen bij elkaar

Of we nog een nieuwe veestapel willen?
Nee, we hebben besloten dat als de laatste 2 beestjes er niet meer zijn er geen nieuwe meer komen, al zullen we dat wel gaan missen. Dieren geven zoveel liefde, maar je moet er wel altijd wat voor regelen als je op vakantie gaat of een dagje weg wilt. Vroeger konden we nooit op vakantie omdat er geen geld voor was maar nu willen we meer gaan genieten van onze vrijheid en dat is makkelijker als je geen beesten hebt. Ik denk ook dat we inmiddels wel genoeg dierenliefde hebben gekregen en gegeven.

Wil je meer van mij weten, dan vind je waar ik woon misschien ook wel leuk.

Spread the love

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *